Om maar met de deur in huis te vallen: het sneeuwt! Zowel gisteren als vandaag heeft het een aantal keer achter elkaar gesneeuwd met echte dwarrelende sneeuwvlokjes. De sneeuw begrijpt gelukkig dat het nog niet echt winter is en blijft dan ook niet echt lang liggen. Maar toch: sneeuw op 11 november!!! Toch vind ik het niet helemaal vervelend dat de winter ietwat vroeg inzet dit jaar, gezien mijn nieuwe carrière als kunstschaatster. Een beetje kunstschaatster/kunstschaats-ster (ha!) heeft toch wel ijs en kou nodig, dus ik kijk al uit naar het moment dat het eerste natuurijs hard genoeg is en ik aan de buitenwereld mijn trucjes kan laten zien. Inmiddels heb ik drie lessen schaatsen erop zitten en het is echt geweldig! Aangezien er voor ons een clubje professionele kunstschaatsers oefent, zwier ik altijd vol enthousiasme het ijs op als wij ook mogen beginnen. Af en toe is het nog wel wat wiebelig, maar toch probeer ik zoveel mogelijk mijn armen elegant te spreiden en na veel oefenen is het me vorige week gelukt om achteruit te schaatsen EN een pirouette te draaien. Het was fantastisch!!! Morgen mag ik weer en ik kan niet wachten.
Dan is er natuurlijk ook nog school. Om eerlijk te zijn ben ik de afgelopen twee weken, in verband met hele gezellige bezoekjes, niet heel regelmatig naar school geweest. De lessen waar ik wel heen wilde gaan vielen vervolgens uit wegens ziekte en dus moeten we er deze week even vol gas tegenaan. Er staan twee referaten op de planning en die vergen wel wat voorbereiding! Grappig genoeg vind ik de twee Engelse poëzie vakken die ik volg echt veel leuker dan de kunstvakken die ik doe. Dat komt ook wel grotendeels door de leraar die deze vakken geeft; een superenthousiaste Engelsman (met accent!) die de gedichten met zoveel flair en plezier bespreekt, dat het haast onmogelijk is om niet te lachen!
Ja en dan al die leuke bezoekjes van iedereen! De komende weken komen er nog een aantal vriendinnen langs, maar afgelopen weken hadden we eerst Jurre en vervolgens Sanne. Zo fijn en dus ook een druk cultureel programma gehad.
De camera die ik had voldeed, in verband met ouderdom, niet meer geheel aan de eisen. Aangezien ik de beslissing om een nieuwe te nemen (en welke dan??!) niet alleen kon nemen, ben ik met Jurre samen gezellig naar de MediaMarkt gegaan. Sinds een paar weken is er een nieuwe van wel vier verdiepingen geopend, dus keuze genoeg! Na heel wat heen en weer getwijfel en ‘rondjes-om-erover-na-te-denken’ heb ik een prachtig modelletje gekocht. Sindsdien kan ik hele mooie foto’s maken en eindelijk alles met jullie delen. Na dit MediaMarkt avontuur zijn we naar een jazzconcert geweest in de Bohannon-club. Het begon ietwat sloom, maar de uiteindelijke hoofdact bleek echt fantastisch en hilarisch. Bij jazz, funk, soul, stel je je normaal gesproken een paar coole negers met kroeshaar voor. De leden van deze band waren Aziaten: Aziaten in wijden broeken met grote gekleurde petten op, toffe moves..alles! We hebben ons kapot gelachen, maar toegegeven, ze konden wel net zo goed uit hun dak gaan.
Na een heerlijke week moest Jurre toch weer naar huis, en stond voor mij al weer het volgende bezoekje op de agenda. Kees, een oude vakantievriend van mij en Anne, was een paar dagen in Berlijn! Heel gezellig om elkaar weer te zien en onder het genot van typische Duitse drankjes weer eens bijgepraat. Zondag moest ik snel mijn kamer weer op orde brengen, want Sanne was al bijna onderweg! Maandagavond heb ik haar van het station opgehaald en hebben we even laten zien hoe een goede stations-scene eruit hoort te zien. Ik vanaf de ene, Sanne vanaf de andere kant..en rennen maar! Prachtig! In het cafe bij mij om de hoek hebben we elkaar geprobeerd alles te vertellen wat we beleefd hadden. Gelukkig was er nog de hele week om dit ook echt te doen slagen. Dinsdag moest ik een aantal dingen op school regelen en dat hebben we gezellig samen gedaan! ’s Avonds zijn we naar het ComedyCafe gegaan, waar een English Comedy Night was. Heel grappig was het niet, maar een beetje leuk toch wel.
Woensdag zijn we na een mislukte poging van mij om naar school te gaan, lekker gaan winkelen! Dat kan hier dus ook supergoed, dus we hebben het er even van genomen. Van een studiegenootje van me hadden we gehoord over het Francophonic Festival; optredens van 3 Belgische bands, met als hoofdact Vive la Fete. Vooral met deze laatste band ging het dak er echt vanaf en het was dan ook een zeer geslaagde avond. Erg geslaagd ook, omdat Sanne ineens naast een Zuid-Afrika-vriend bleek te staan, waar ze zes maanden mee om is gegaan toen ze daar studeerde. Ze waren volledig verbouwereerd van elkaars aanwezigheid! Na een afspraak om vrijdag drankjes te gaan drinken zijn we blij naar huis gegaan.
Donderdag hebben we een kleine toeristische ronde gedaan langs de Brandenburger Tor en de Reichstag. De inmpulsieve beslissing die we hierna namen om naar de opera te gaan, bleek een goede geweest te zijn. Op de avond van de voorstelling kosten de kaarten nog maar 12 euro, en zo zaten wij ineens op rij 3 bij de opera van Macbeth. In het Italiaans, met Duitse vertaling. Na bijna 3 uur voorstelling was het afgelopen en rolden we ietwat oververhit de opera uit. Op naar sushi! Voor tien euro kan je hier uitgebreid en overheerlijk sushi eten en dat was onze missie. Toen we hierna in een cafe nog wat gingen drinken en de barman vervolgens zelf gitaar ging spelen, waren Sanne en ik heel erg blij en tevreden over de avond!
Omdat de terugreis met nachtbus donderdagnacht toch nog best lang duurde, hebben we vrijdag lekker uitgeslapen. Om langzaam wakker te worden zijn we toen naar de film gegaan, maar toen die afgelopen was, was de avond allang weer begonnen. Dus maar weer opzoek naar iets om te eten, en bij gebrek aan beter toch weer in een sushi tent belandt! Wederom echt geweldig gegeten, maar wel echt veel te veel. Onze digestieve maar in het café ernaast genuttigd, waar Max, de vriend uit Zuid Afrika, ons kwam vergezellen en later ook Jana. Het was echt een hele gezellige avond met veel ‘goede gesprekken’ waar we zelf ook heel hard om gelachen hebben. Van negen tot drie hebben we daar gezeten en de tijd was gevlogen! Toch was de avond voor Sanne, Jana en ik nog niet ten einde en vol goede moed gingen we richting de beroemde club de Berghain. Deze sluit van vrijdag tot zondag niet (niet…ja) en je kan dus komen en gaan wanneer je wilt. Het is een beetje moeilijk om het in een paar woorden samen te vatten, want dit was echt feesten op een totaal ander niveau. De club staat bekend om de gay-scene, maar eigenlijk loopt er ‘van alles’ rond. Halfnaakt dansende homo’s, travestieten, dronken toeristen. Onze camera’s moesten we inleveren in verband met de aanwezigheid van darkrooms…….
Maar echt, het was geweldig! Top muziek en we hebben dan ook tot zeven uur zeer enthousiast gedanst, maar toen waren we toch wel echt op en zijn we doodmoe naar huis gegaan. Zaterdag waren we vervolgens weinig waard en hebben nog maar een beetje gewinkeld en rustig aan gedaan. Er stond een afspraak met de Erasmusgroep, maar het was allemaal veel te druk, dus zijn we met Jana ergens anders nog maar even gaan na praten over de bizarre club.

Na weer een prachtig afscheid (de man naast Sanne vroeg haar of we 'just friends' waren......) moet ik weer even wennen aan mijn Berlijn-leven zonder vrienden van thuis. Maar echt een probleem zal dat niet zijn, aangezien er alweer een boel plannen gemaakt worden! Onder andere een yoga sessie bij 38 graden..... maar daarover hopelijk volgende keer meer!

Tot snel!

liefs van Lisa

het begin

Inmiddels zit ik alweer ruim anderhalve maand hier in Berlijn en het begint zowaar te wennen! Het leven is nu echt begonnen; ik heb de nodige Erasmus vrienden gemaakt en sinds vorige week moet ik ook weer gewoon naar school.
De eerste maand heb ik me bezig gehouden met een intensieve taalcursus via de Humboldt Universiteit. Meteen tijdens ons introductiepraatje ontmoette ik een heel lief Belgisch meisje, waar ik fijn Nederlands mee kon praten. Het Duits valt me gelukkig redelijk mee, maar na een hele dag alleen maar een vreemde taal gesproken te hebben moet ik toegeven dat het heerlijk is je even 100% te kunnen uiten in je eigen taal! De rest van de maand zijn we bij elkaar gebleven en ieder weekend met een groep op stap geweest om het Berlijnse nachtleven te leren kennen. Dat valt niet mee hoor! Geen enkele club is op normale manier vanaf een afstand te herkennen en je loopt je altijd een bult te zoeken achter muurtjes (heb je m?!) en struikjes…want ze liggen altijd verscholen in donkere hoekjes! Ik ben dus druk bezig met alle plekjes te ontdekken. Cafés zijn er gelukkig ook genoeg, dus jezelf vermaken kan altijd wel ergens.
Tot nu toe kom ik erg vaak in de wijk Prenzlauer Berg. Iedere wijk is hier zo totaal anders dan de andere en wonen zulke andere mensen, dat je overal iets anders kan vinden en dus is er voor ieder wat wils. In Prenzlauer Berg zijn alle oude huizen inmiddels echt super mooi gerestaureerd en het barst er van de goedkope overheerlijke restaurants en gezellige cafés, bijzondere winkeltjes en tweedehands hemeltjes.
Wat ik graag even met jullie wil delen, zijn de fantastische rommelmarkten die hier in Berlijn zijn! Ieder weekend is het hier raak en aangezien het sinds ik hier ben in het weekend nog niet heeft geregend, ben ik er altijd te vinden. Het is echt fantastisch…zo hip! Het lijkt wel alsof mensen zich echt opdoffen voor de rommelmarkt, want er lopen alleen maar hele hippe Jungs und Madchen rond. In plaats van zure oude Jordanese dames die een frikadel nuttigen om 10 u ‘s ochtends, is iedereen hier jong en vitaal en eet men Bio-creps, Thaise noedelsoep, tofu-sandwiches, huisgemaakte worteltaarten en ga zo maar door! Ik kijk iedere week weer mijn ogen uit! Sinds dit weekend is de markt overgeschakeld op de wintermodus en staan overal standjes met gluhwein en gepofte kastanjes. Dik ingepakt loopt iedereen te struinen, en de standhouders hebben allemaal een gloeikacheltje bij zich. Zo’n gezellig wintersfeertje! Helaas is de temperatuur hier al drastisch gedaald tot bibber-temperatuur van een graad of 8, dus de winter begint voor mij vroeg :( Gelukkig heb ik al een prachtige dikke winterjas, dus mir kann nichts passieren!
Overigens, ‘bio’ is ook iets waar je in Berlijn niet onderuit kan. Het lijkt wel alsof het een tegenhanger is geworden van het typische vette Duitse eten, want nergens heb ik zoveel bio gezien als hier; je kan het echt OVERAL krijgen! Gelukkig kan je de typische Duitse Bratwurst ook nog overal krijgen en ik moet echt wel zeggen dat deze mij overheerlijk smaakt! Typisch Duits is natuurlijk ook een halve (of hele) liter bier drinken en afgelopen weekend heb ik eindelijk mijn eerste opgekregen. Vervolgens wel de hele avond naar de wc gemoeten, maar je moet er wat voor overhebben om de cultuur eigen te maken!
De groep waar ik de laatste tijd veel mee omga zijn mensen die ik heb leren via de taalcursus en zijn voornamelijk Finnen, Denen, Engelsen en sinds zaterdag een paar Japanners. En Jana natuurlijk (mijn Belgische vriendin…die overigens danseres is bij K3….). In ieder geval kan ik het met hun goed vinden en zijn het ook aardige feestbeestjes, dus dat is leuk! Waar ik erg trots op ben, is dat we Duits met elkaar praten, in plaats van terug te grijpen op het ‘makkelijke’ Engels. Dit resulteert in een af en toe hilarisch taaltje Erasmus-Duits vol met fouten en niet-bestaande woorden als ‘Schnelltanzen gehen’….zoiets als ‘loosheid’! Ook heb ik een heel aardig Berlijns meisje leren kennen via Noelle (buurvrouw in Amsterdam) en spreek ik af en toe af met het nichtje van Leonie, want zij studeert ook hier.
Met mijn lieve huisgenootje kan ik het gelukkig ook erg goed vinden en ben erg blij met mijn tijdelijke thuis. En de poes…dat is zo gezellig! Snort als een motorfiets en is zo lief, maar soms ook echt een gemeen beest en heb ook al een aantal lelijke schrammen opgelopen! In ieder geval… Nadine en ik zijn heel huiselijk met samen eten, wijntjes drinken en tv-kijken. Van haar vriend (die nu tijdelijk in Essen woont en om de huur te betalen ik dus in hun huis woon) heb ik de fiets mogen lenen, dus dat is heel fijn! Naar school is ongeveer 20 min. fietsen, maar ik doe ook wel veel met het OV, want dingen liggen best ver uiteen en het is echt een grote stad. De U-bahn en S-bahn zijn hier de belangrijkste vervoersmiddelen; rijdt de hele nacht en om de 5 a 10 minuten, dus dat gaat echt wel snel. Omdat het onder de grond natuurlijk lekker warm is, trekt het helaas ook heel wat smerig volk aan. Berlijn is echt een van de veiligste steden waar ik ooit geweest ben en eng is het dan ook echt niet, maar vies….dat soms toch wel. In de U-bahn komt ook altijd wel een straatnieuws verkoper of een bedelaar en altijd zie je ergens iemand in een prullenbak graaien. Vrijdagavond vanaf een uur of half 6 kan je er ook de klok op gelijk zetten dat je mensen met een fles bier in de hand op straat ziet (de travaller!). Vanaf dan zuipt iedereen op weg waar dan ook naar toe, wat er voor zorgt dat als je om een uur of 10 zelf de stad in gaat, je al menig gesneuvelde zuiplap tegenkomt.
Sinds het Polen-avontuur afgelopen week ben ik druk bezig met schoolzaken. Ik sta hier aan de HU ingeschreven als student ‘Kunstgeschichte’ en ‘Anglestik’ en beide faculteiten gaven afgelopen week introducties. Vandaag las ik in het boek ‘Mijn Duitsland’ een hoofdstuk over het Duitse organisatievermogen. De schrijver schreef over dit stereotype van de Duitsers (dat ze erg goed in organiseren zijn en erg strikt en alles), dat het eigenlijk helemaal niet klopt. Ik vond het zo herkenbaar! Alles gebeurt hier nog met de hand en overal moet je stempels hebben, waarvoor je dan weer naar een ander gedeelte van de stad moet, waar het kantoor dan allang dicht is……Voor mijn inschrijving aan de HU kwam ik in een lokaal waarin enorme archiefkasten stonden en hierin had ik mijn eigen mapje waarin mijn gegevens stonden. Vervolgens wilde ik me inschrijven voor mijn vakken en dit moest gebeuren ergens aan een rond houten tafeltje op de tweede verdieping. Hierop lag een dikke multomap, waarin ieder vak z’n eigen blaadje had waarop je dan je naam moest schrijven. Dat was dat. …..Verdere informatie kunnen we vinden op het prikbord. Als er iets verandert, hangt de docent hier een briefje op. Dit bord heet overigens Schwarze Brett, maar is helemaal niet zwart! Heb me dus een ongeluk lopen zoeken naar dit bord…. Ze zijn hier echt gek op briefjes en formuliertjes en ik denk dat voor mij echt wennen word tijdens mn studie, want ik ben zo gewend dat alles online gaat! Maar het maakt het wel spannend!
De eerste paar lessen waren dan ook een groots avontuur. Totaal geen logica of structuur zat er de eerste les in! Voor het ene vak gaan we iedere week naar een museum/galerie en de docente had de idee om het college te geven op een trappetje midden in het museum. Of we aub plaats konden vrijhouden, want de andere museumbezoekers moesten er ook nog langs! Stonden we daar met 60 man een poging te doen te verstaan wat de docent zei! Bij een ander vak, wat godzijdank in een leslokaal plaatsvond, zijn we bijna 2 uur bezig geweest om 30 mensen voor te stellen! We moesten ons namelijk allemaal voorstellen en vertellen wat we verwachten. Heb de eerste dagen dus mijn ogen uitgekeken, maar ach, het zal wel werken! De vakken die ik volg vind ik echt heel erg leuk en ik ben heel erg benieuwd hoe de rest van het semester gaat zijn. Naar het schijnt komt iedereen de eerste week gewoon kijken bij verschillende vakken en beslist daarna wat men volgt. Wel staan mijn eerste twee referaten al op het programma..20 minuten auf Deutsch! Eng, maar denk wel dat het een kick geeft als me dat lukt.
Naast studeren heb ik me voor dit semester ingeschreven voor een cursus kunstschaatsen! Mijn doel is dan ook om tijdens de kerstmarkten hier op de schaatsbaan prachtige rondjes te kunnen draaien; op de rommelmarkt heb ik al een volledige outfit gekocht bestaande uit witte kunstschaatsen, knalroze beenwarmers en een pastel gele trui…..!

Zo, dat was het wel zo ongeveer voor mijn eerste verslag. Hieronder staan de foto’s; helaas ben ik echt de slechtste fotograaf aller tijden en vergeet ik altijd om foto’s te maken! Ik werk eraan, zodat ik de volgende keer nog meer kan laten zien!

Heel veel liefs van Lisa

P.S Voor alle mensen die mij nog GEEN liefdesbrieven of overige post hebben gestuurd hieronder nog even mijn adres:

Lisa Hardon
Stendalerstrasse 7
10559 Berlin
Deutschland

0049 176 25 39 86 87